Na tropie srebra… Genotyp.

 

Srebro u Ragdolli – to intrygujący temat. Choć kolejne organizacje włączają ten wariant do standardów naszej rasy (ACF, NZCF, TSACC), wciąż budzi on wiele kontrowersji.

To z czego na początek trzeba zdać sobie sprawę, że to nie jest tak, że ktokolwiek chce to srebro do rasy wprowadzić – fakt jest taki, że srebro od bardzo dawna (być może nawet od samego początku) w naszej rasie jest obecne i niezwykle wiele popularnych linii srebro faktycznie ma.

To, czego w temacie srebra u Ragdolli brakuje, to jest wiedza nasza, hodowców, o tym aspekcie w genotypie i fenotypie kotów, które hodujemy. Aby to srebro ujarzmić, czy to w celu by je doskonalić czy wyeliminować, potrzebujemy nade wszystko świadomości istnienia tego zagadnienia i wiedzy skąd się srebro bierze, jak się dziedziczy i jak się na naszych kotach zachowuje.

W tym artykule, będącym wprowadzeniem do tematu srebra w naszej rasie, zajmę się pokrótce kwestią genów i ich dziedziczenia.

Na początek kilka słów o podstawach – również tych, które wszyscy dobrze znamy, ale tak dla przypomnienia…

Genotyp – jest zespół genów, które kryje w sobie kot.

Fenotyp – to jest to, jak kot wygląda, czyli połączenie realizacji konkretnego genotypu i wpływu środowiska na to, co autentycznie widzimy na kocie.

Agouti – pręgowanie, czyli w naszej rasie lynx. Jest to rysunek na włosie – żółtawe obrączki na pojedynczym włosie, które dają efekt pręgowania na okrywie włosowej. Gen odpowiadający za pręgowanie przyjęło się określać jako A. Duże A to pręgowanie, małe a to sierść bez pręgowania. Pręgowanie jest dominujące. A Zatem: AA – pręgowany, Aa – pręgowany, aa – bez pręgowania.

Inhibitor – gen, który powoduje, że podstawa włosa oraz podszerstek są srebrzyście białe, czyli de facto to on daje nam nasze srebro. Określamy go literą I. Srebro jest dominujące, a zatem: II – kot ze srebrem, Ii – kot ze srebrem, ii – kot bez srebra.
Sam Inhibitor bez pręgowania (geny aaIi lub aaII) daje nam koty “srebrne bez pręgowania”, co w większości źródeł określane jest jako umaszczenie dymne (smoke). Inhibitor + pręgowanie (AaIi / AAIi / AaII / AAII) daje nam koty “srebrne z pręgowaniem”, nazywane srebrzystymi (silver lub silver tabby).

Wide Band – jest to gen lub geny modyfikujące realizację silver tabby w genotypie. Sprawiają one, że kolor spychany jest na końcówkę włosa, przez co mimo że genetycznie kot jest pręgowany, to fenotypowo jest bez pręgów, za to ze srebrem szynszylowym (shell / chinchilla / pewter) lub cieniowanym (shaded).

U Ragdolli moim zdaniem występują dwa pierwsze typy srebra – dymny u kotów bez pręgowania i srebrzysty u kotów pręgowanych.

Niestety nie mamy jeszcze testów genetycznych na obecność Inhibitora – możemy wnioskować czy kot jest srebrny tylko na podstawie jego fenotypu i/lub kryć testowych.

Co prawda srebro jest dominujące, więc nie może być “niesione”, to jest po dwóch niesrebrnych kotach nie może urodzić się srebrny kot. ALE. Rysunek srebra nie zawsze jest dobrze wyrażony na włosie i może być tak, że kot, którego fenotypowo uznaliśmy za niesrebrnego (ii), w rzeczywistości jest srebrny (Ii / II) tylko to srebro jest u niego tak miernej jakości, że go nie widzimy, za to będzie nam taki kot dawał srebrne kocięta.

I tu właśnie dla określenia genotypu zastosowanie ma krycie testowe – takiego kota łączymy z kotem bez srebra i nie dającym srebra. Jeśli uzyskamy srebro u kociąt z takiego połączenia – nasz tajemniczy kot jest genotypowo srebrny, tylko w fenotypie srebro jest fatalnie wyrażone. U Ragdolli, które mają niewiele podszerstka lub nie mają go wcale, a których kolor sierści jest wrażliwy na temperaturę, łatwo takie marne srebro w fenotypie przeoczyć.

W kwestii dziedziczenia – kilka konkretów:

II x II = 100% II (wszystko srebrne)

II x Ii = 50% II 50% Ii (wszystko srebrne)

II x ii = 100% Ii (wszystko srebrne)

Ii x Ii = 50% Ii 25% II 25% ii (75% srebrne)

Ii x ii = 50% Ii 50% ii (połowa srebrne)

ii x ii = 100% ii (nic srebrnego)

Jak widać bardo trudno jest srebra uniknąć, a niezwykle łatwo je uzyskać. Na przykładzie naszych Ragdolli można sobie wyobrazić to w ten sposób – koty ze srebrem są jak koty seal (II to jakby BB), a bez srebra jak czekolady (ii to jakby bb). Bardzo, bardzo łatwo jest o seal, za to trudniej już jest uzyskać czekoladę. Dlatego srebrnych Ragdolli mamy tak naprawdę bardzo wiele.

 

 

Bibliografia

http://www.eurocatfancy.de/

http://www.felinologia.org.pl/

http://messybeast.com/

http://www.rfwclub.org/

Poradnik hodowcy kotów – Elżbieta Wirth-Dzięciołowska

 

Australian Cat Federation (ACF Inc.) – Standard rasy

New Zealand Cat Fancy (NZCF) – Standard rasy

The Southern Africa Cat Council (TSACC) – Standard rasy

Advertisements